خنده ات رو به همه بده، ولي لبخندت را به يه نفر

        عشقت را به همه بده،ولي وجودت را به يه نفر،

  بذار همه عاشقت باشن، ولي خودت عاشق يه نفر باش

در دياري که در آن نيست کسي يار کسي

      کاش يا رب که نيفتد به کسي کار کسي

         هر کسي آزار من زار پسنديد ولي

            نپسنديد دل زار من آزار کسي 

 

پازل دل يکي رو بهم ريختن هنر نيست .....

هر وقت با تيکه هاي شکسته ي دل يک نفر ، يک پازل جديد براش ساختي هنر کردي

نازم به ناز كسي كه ننازد به ناز خويش

    ما را بــه ناز ناز فـــروشــان نيـاز نيست

 

 

سعي كن كسي رو دوست داشته باشي كه دلش اونقدر بزرگ باشه كه واسه جا شدن تو دلش نخواي خودتو كوچيك كني

 

 

هيچ حرف دگري نيست كه با تو بزنم !

تو نمي فهمي آن روح مرا ...

چه بگويم به تو اي رفته زدست...

شدم از مستي چشمان تو مست...

شده ام سنگ پرست

مرگ بر آن كه دلش را به دل سنگ تو بست!

 

 

به کوه گفتم عشق چيست؟ لرزيد

به ابر گفتم عشق چيست؟باريد

به باد گفتم عشق چيست؟ وزيد

به پروانه گفتم عشق چيست؟ ناليد

به گل گفتم عشق چيست؟ پرپر شد

و به انسان گفتم عشق چيست؟

 اشک از ديدگانش جاري شد

و گفت: ديوانگيست.

 

 

از شمع سه چيز آموختم:

         ايستاده بميرم بي صدا بميرم به پاي دوست بميرم

 

زندگی برگ بودن در مسیر باد نیست

               امتحان ریشه هاست                                                     

        ریشه ای هرگز اسیر باد نیست                                             

 ...                                                                                  

وقتی که دیگر نبود من به بودنش نیازمند شدم

وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد من او را دوست داشتم

وقتی که رفت من به انتظار امدنش نشستم

وقتی او تمام کرد من شروع کردم

وقتی او تمام شد من اغاز کردم

وچه سخت است تنها زندگی کردن ...مثل تنها متولد شدن

مثل تنها مردن

بزرگترین آرزوم این بود که کوچکترین آرزویت باشم 

همیشه همه عجله دارن که بزرگ بشن ... و بعد...

هر بار پس از مدت هاآرزو می کنن که کودک باشن...

همیشه همه سلامتیشونو از دست میدن تا پول به دست بیارنو ... بعد...

پولشونو از دست میدن که دوباره سلامتیشونو به دست بیارن

همیشه همه با اظطراب به اینده نگاه می کنند... و حال را فراموش می کنند

بنا بر این نه در حال زندگی میکنند... نه در اینده...!

همیشه همه به گونه ای زندگی می کنند که انگار هر گز نمیمیرند...

و به گونه ای میمیرند که انگار زندگی نکرده اند

سرمایه ی عمر ادمی یک نفس است و آن یک نفس از برای یک همنفس است گر نفسی با نفسی هم نفس است ان یک نفس از برای یک عمر بس است

کسی در باد می خواند/ تو را تا اوج می خواهم/ برای ناز چشمانت/ چه بی صبرانه می مانم / دلم تنگ است وبی یادت/ در این غربت نمی مانم / تو هستی در وجود من تو را هر گز نمیرانم

به اسمون نگاه میکنی دوست داری کدوم ستاره مال تو باشه؟

 به اونی که کم نورتره قانع باش چون اونی که پر نور تره رو همه نگاه میکنن