| تبليغات | X |
بجاي دسته گلي که فردا در قبرم نثار مي کني امروز با شاخه گلي کوچک يادم کن.
به جاي سيل اشکي که فردا بر مزارم مي ريزي امروز با تبسمي شادم کن. به جاي متن هاي تسليت که فردا برايم مي نويسي امروز با يک پيغام کوچک خوشحالم کنمن امروز به تو نياز دارم نه فردا
زندگي گل سرخئ است که گلبرگهايش خيالي وخارهايش واقعي است
آسمان اشک مریز
دست من پر شده از آب دو چشم
صورتم پر شده از آتش خشم
ز چه می نا لی تو!؟
اشکها مال من است
باد و باران اگر چه ز توست
ولی...
آه و دلتنگی قبل از باران همگی مال من است
من زاده دامان غمم هیچ کسم نیست
جز اشک در این غمکده فریاد رسم نیست
ای درد بیازار مرا هرچه توانی
خوش باش که می میرم و کس داد رسم نیست
گفتي که:
چو خورشيد زنم سوي تو پر
چون ماه شبي ميکشم از پنجره سر
اندوه که خورشيد شدي
تنگ غروب
افسوس که مهتاب شدي
وقت سحر
اگر اشك بودم به پايت مي گريستم
و اگر محبت بودم آهنگ دوست داشتن را برايت مي خواندم
ولي افسوس كه نه بارانم و نه گل و نه اشك و نه محبت
ولي هر چه هستم
دوستت دارم
عشق است و آتش و خون، داغ است و درد دوری
کی میتوان نگفتن، کی میتوان صبوری
کی میتوان نرفتن، گیرم پری نمانده
گیرم که سوختیم و خاکستری نمانده
با دوست عشق زیباست، با یار بیقراری
از دوست درد ماند و از یار یادگاری
يادمون باشه که هيچکس را اميدوار نکنيم بعد يکدفعه رهايش کنيم چون خرد ميشه ميشکنه آهسته ميميره
يادمون باشه که قلبمون را هميشه لطيف نگه داريم تا کسي به ما تکيه کرده سرش درد نگيره
يادمون باشه هميشه هيچوقت کسي رو بيشتر از چند روز چشم براه نزاريم چون امکان داره رياد نتونه طاقت بياره
يادمون باشه اگه کسي دوستمون داشت بهش نگيم نمي خام ببينمت چون زندگيش رو ازش مي گيريم
