امروز همان فردایست که دیروز نگرانش بودی

گویی همه غمها و شادیها باهم یکجا جمع شده بودند .

امشب ای ماه به درد دل من تسکینی              آخر ای ماه تو هم درد من مسکینی

کاهش جان تو من دارم و من میدانم                که تو از دوری خورشید چه ها میبینی

تو هم ای بادیه ی پیمای محبت چون من          سر راحت ننهادی به سر بالینی

هر شب ازحسرت ماهی منو یک دامن اشک      تو هم ای دامن مهتاب پر از پروینی

همه در چشمه ی مهتاب غم از دل شویند        امشب ای مه تو هم از طالع من غمگینی

نی محزون مگر از تربت فرهاد دمید                که کند شکوه ز هجران لب شیرینی

تو چنین خانه کن و دل شکن ای باد خزان         گر خود انصاف کنی مستحق نفرینی

کی بر این کلبه طوفان زده سر خواهی زد         ای پرستو که پیام آوره فروردینی